<title_newspaper="Zielony sztandar">
<title_article="Ludy Europy Zachodniej pokrzyżują zbrodnicze plany podżegaczy wojennych">
<author_1="J. Wasilewski">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1950">
<month="6">
<date="1950-06-11">
<period="t">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Po „planie Marshalla” doszło kolejno do zawarcia tzw. „paktu północno–atlantyckiego”. Pakt ten, stanowiący brutalne pogwałcenie Karty Narodów Zjednoczonych ma charakter wyraźnie agresywny, skierowany ostrzem przeciwko Związkowi Radzieckiemu i krajom demokracji ludowej. Według projektu jego autorów, kraje Europy Zachodniej mają dostarczyć żywej siły ludzkiej czyli tzw. „mięsa armatniego” dla realizowania zbrodniczych zamiarów nowoczesnych podpalaczy świata oraz oddać do ich rozporządzenia swój potencjał gospodarczy.
Montowanie tego agresywnego bloku napotyka jednak na poważne trudności i przeszkody. Rządy są wprawdzie powolne rozkazom Waszyngtonu, ale zainteresowane narody zachodnio-europejskie nie zdradzają żadnej chęci rzucenia się w odmęt nowej wojny, która przynieść im może same klęski i nieszczęścia.
Zaniepokojony wzrostem sił pokoju oraz skonsolidowaniem, które szczególnie uwydatniło się w oddźwięku na Apel Sztokholmski, amerykański sekretarz stanu (minister spraw zagranicznych) Acheson (czyt. Aczeson) pośpiesznie przybył do Europy, aby wziąć osobisty udział w konferencjach, ściślej mówiąc — w odprawach, które wyznaczył w Londynie swym wasalom zachodnio-europejskim.
Nie jest rzeczą bynajmniej przypadku, iż zaraz po przybyciu Achesona do Europy francuski minister spraw zagranicznych Schuman (czyt. Szuman) wystąpił w dniu 9 maja z pewnym planem zjednoczenia przemysłu węglowego i stalowego Niemiec, Francji i Zagłębia Saary. Nie trudno się domyśleć, kto jest istotnym autorem tego projektu.
Idea utworzenia potężnego międzynarodowego kartelu przez zespolenie interesów niemieckich magnatów węgla i stali z interesami francuskiego przemysłu ciężkiego nie jest bynajmniej nowa. Punkt ciężkości spoczywa tutaj w pytaniu, kto ma przewodzić w tym zjednoczeniu?
Wiadomo, iż w ciągu 50 z górą lat rywalizacja między magnatami przemysłu niemieckiego i francuskiego odgrywała ważną rolę w dziejach Europy. W dążeniu do swej hegemonii (panowania) obie strony niejednokrotnie usiłowały wszelkimi sposobami — zarówno pokojowymi, jak militarnymi — połączyć w swoich rękach węgiel ruhrski z rudą lotaryńską. 
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>